Als het waar is dat een appel per dag ervoor zorgt dat de dokter wegblijft, moet de appelconsumptie wereldwijd de afgelopen jaren wel enorm gedaald zijn. Gezondheidszorg is booming business en dokters zijn allerminst verdwenen. Er is wel wat veranderd. Vroeger geloofden mensen in kwakzalvers en een almachtige god; vandaag de dag lijkt het erop dat internet het leeuwendeel van de stemmen krijgt. In die enorme zee van informatie zoeken we naar oplossingen voor alles wat ons scheelt voordat we er ook maar aan denken de huisarts te bellen.
Ziekte is een teken van zwakte, en wie zwak is is kwetsbaar. En we willen niet kwetsbaar zijn. Je kunt lang zoeken naar een kaartje met ‘Ja, natuurlijk is het vervelend, maar je zult ermee moeten leren leven.’ Nee. Het is ‘Beterschap!’ en ‘Hopelijk ben je snel weer de oude!’ wat de klok slaat. Met elk strengetje DNA dat ontrafeld wordt, wordt er gewerkt aan genezing.

Voor veel ziekten komt die genezing in rap tempo dichterbij. Mooi, want wie wil er nou niet dat AIDS genezen kan worden en dat geliefden niet langer doodgaan aan kanker? Alhoewel het natuurlijk nog beter zou zijn als niemand nog kanker kreeg. Willen we niet allemaal een lang, gezond en gelukkig leven? Nou ja, er zijn natuurlijk altijd mensen die jong en op het hoogtepunt van hun roem willen sterven, maar aangezien die mensen als gezonde bron van vermaak dienen voor mensen die wel gaan voor ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ is dat eigenlijk geen probleem. Jammer alleen dat er voor elke ziekte die (bijna) genezen kan worden een nieuwe opduikt, en dat die nieuwelingen zich net zo hard verspreiden als een virus op het almachtige internet. Vooralsnog is ziekte een onuitroeibaar fenomeen, maar het is waarschijnlijk slechts een kwestie van tijd voor ook dat opgelost wordt. Tot het zover is, schrijf ik appels voor.