Vegetariërs zijn vervelende mensen. Het zijn mensen waarmee je niet lekker samen eet. Ten eerste krijg je altijd maar groenten en noten en getver, kaas voorgeschoteld. En bonen. Want vegetariërs eten veel groenten, noten en bonen. En dingen gemaakt van schimmel. Ik bedoel, dat is toch smerig? En tofu, wat gemaakt is van bonen, hoewel het eruitziet als een spons. En ten tweede, al die vleesvervangers van ze, die zien er gewoon uit als vlees! Hamburgers willen ze niet, maar wat ze bij hun groenteprutjes doen ziet er wel uit als een hamburger! En op de verpakking staat zelfs dat het vegetarische hamburgers zijn! En worstjes! En schnitzels! Waarom moeten die dingen eruitzien en smaken als vlees? Hypocriet zijn ze, die vego’s. En altijd maar dat moralistische, die houding van ‘ik ben beter dan jij, want ik eet geen vlees’. Ze zien er ook altijd zo, tja, vegetárisch uit. Zo bloedeloos. Zo, ja, het geitenwollerige straalt er toch altijd een beetje vanaf. Je kan gewoon aan mensen zien of ze vegetariër zijn.
Vegetariërs zijn vervelende mensen. Dat weet ik, want ik ben er zelf een.
Vleeseters voelen zich vaak geprovoceerd door vegetariërs. Ze willen weten waarom ze geen vlees eten. En ook geen vis. En ook niet af en toe stiekem een lekkere kroket? Maar die koeien, die eten toch alleen maar gras. Dus kun je als koe best vegetariërs eten. Haha, ik bedoel natuurlijk als vegetariër best koe eten. Da’s toch alleen gras, haha. En vlees is toch lekker? Oh, heerlijk. Je weet niet wat je mist, joh. Die beesten zijn er toch niet voor niets. Die zijn er om opgegeten te worden door mensen. Dat je, als je zo’n koe in een wei ziet staan, een sappige biefstuk hoort loeien. Dat is gewoon menselijk. Mensen zijn nou eenmaal vleeseters van nature. Wij staan boven die dieren.
Zoiets staat ook in de bijbel, geloof ik. Volgens mij staat er ook iets in van dat de man boven de vrouw staat. En dat brengt, lijkt mij, in beide gevallen toch een bepaalde verantwoordelijkheid met zich mee. Een zorgplicht, zogezegd. Mensen, zelfs vrouwen, hebben taal, een geweten, moraal. Dieren niet. Schijnt. Trouwens, vissen voelen geen pijn, wist je dat? Dus is het niet wreed om ze aan een haak naar boven te halen, ze bijna te laten stikken, en ze dan weer terug te zetten. Ze voelen het niet. Maar dat terzijde. Waar was ik? Moreel besef en zorgplicht. Ew, van die geitenwollerige woorden. Zie je wel? Je kan het aan ons zien. En steeds dat moralistische gezeur. Maar goed, wij mensen staan dus boven de dieren, we zijn superieur. Maar leeuwen vangen geen kuddes antilopen om ze in kleine hokjes vol te stoppen met antibiotica en ze vet te mesten. Katten houden geen grote hoeveelheden merels gevangen op de Veluwe. Roofvogels houden geen muizen om ze van hun pels te ontdoen en het waardeloze vlees te vermalen tot varkensvoer. Zeehonden vangen geen dolfijnen in netten terwijl ze op tonijn jagen. Maar dat is natuurlijk moralistisch gezever. Dat snap ik ook wel.
We hebben vlees nodig. Nouja, ik red het al twee decennia zonder, maar aan mij zie je natuurlijk wel van een afstandje dat ik geen vlees eet. Bloedeloos tiepje. Durft geen oetiepoetie kalfje op te eten, want dat is zielig. U als vleeseter komt er trots voor uit dat u carnivoor bent! En dat is prima. Ik vind het prima dat mensen vlees eten. Ik ga niet in hun hamlapje porren en vragen hoe ze dat in hemelsnaam naar binnen kunnen krijgen. (Daarentegen overkomt het mij wel regelmatig dat iemand mijn vleesvervanger aan een kritische blik onderwerpt en me walgend vraagt hoe ik dat toch naar binnen krijg. En hahaaa, er staat vegetarische SCHNITZEL op het pakje! Zo hypocriet!) Terwijl vleeseters, nee, die zijn niet hypocriet. Laten honderd keer meer dan ze nodig hebben in anonieme afgelegen gebouwen doodmaken door anderen. Kopen hun enorme hoeveelheden plofkip en anemisch kalfsvlees in de aanbieding. Want biologisch vlees is wel beter, maar het is zo dúúr. Lekker makkelijk. Wel eten, maar niet willen weten. Want heeft u al eens een koe een pen door zijn hersens gejaagd? Ik ook niet. Ik heb het gezien, en ik vond dat niet fijn. Respectloos. Zelf zou ik he niet durven. Ik at toen al jaren geen vlees meer. Ik ben gestopt met vlees eten omdat ik het niet lekker vond. Omdat ik het een smerig idee vond de spieren van een ander levend wezen te eten. Omdat ik worstenvelletjes smerig vond. Omdat ik botjes in mijn kipkluifjes eng vond. Op het laatst at ik alleen nog maar vlees waaraan je niet kon zien dat het ooit een dier geweest was. Niet te herleiden tot koe, kip of varken. Toen ben ik maar helemaal gestopt. Maar, hah, nou heb ik je…je draagt wel leren schoenen! En je hebt een leren jas! En je eet GEEN vlees! Ja. Klopt. Ik ben net zo hypocriet als de rest van de mensheid. Maar ik kom er voor uit.
En ik eet mijn jas toch niet op?